Rond 1997 ben ik een cursus gaan volgen bij de Vrije Academie in Den Haag. Vanaf die tijd is het schilderen niet meer uit mijn leven gegaan. In eerste instantie veelal primaire kleuren en figuratieve beelden, maar al gaande weg werden de schilderijen steeds abstracter.
Ze variëren van groot tot klein, ingetogen tot uitbundig, van dikke verfklodders tot veel subtieler aangebrachte verf in dunne laagjes, wel twintig over elkaar heen om zo te komen tot subtiele kleurnuances. De vormen worden steeds vrijer. Toch zijn er vaak landschappen in te ontdekken. Zoals ik zelf zeg, het beeld is er vaak eerder dan het woord, mijn diepste gevoelens vertalen zich op het doek. Ook mij verrassen ze zo nu en dan.
